Zastosowanie kliniczne ozonu w stomatologii – przegląd piśmiennictwa. Część II
Zastosowanie kliniczne ozonu w stomatologii – przegląd piśmiennictwa. Część II
Wstęp. Ozon jest powszechnie występującym w przyrodzie gazem o silnych właściwościach utleniających. Do celów medycznych był używany już na początku XIX wieku. Badania prowadzone przez ostatnie dziesięciolecia pozwoliły na sformułowanie istotnych wskazań medycznych do terapii ozon/tlen. Ze względu na swoje właściwości ozon znajduje szerokie zastosowanie jako środek bakteriobójczy, nie powodując przy tym powstawania oporności mikroorganizmów, a co więcej, działa bez szkody zarówno dla pacjenta, jak i operatora. Liczne dowody wskazują na to, że w perspektywie kolejnych lat terapia ozonowa stanie się wartą uwagi metodą leczenia stosowaną nie tylko w medycynie, ale również, a może przede wszystkim, w stomatologii.
Cel. Celem pracy była analiza i synteza dotychczasowej wiedzy na temat właściwości, zastosowania i wykorzystania ozonu w różnych aspektach stomatologii klinicznej oraz zebranie i usystematyzowanie wyników prowadzonych dotychczas na ten temat prac badawczych.
Materiał i metody. Analizie poddano anglojęzyczne, hiszpańskojęzyczne oraz polskojęzyczne piśmiennictwo dotyczące ozonu, uzyskane z bazy bibliotecznej PubMed zawierające dane do 2010 roku oraz z zasobów internetowych Google Scholar™. W celu zebrania dodatkowych informacji i publikacji przeszukano również strony internetowe należące do przedsiębiorstw produkcyjnych związanych z ozonem (KaVo Dental GmbH, Germany i CurOzone USA Inc.). Kryterium wyszukiwania były hasła: ozon, ozonoterapia, kliniczne zastosowanie ozonu w stomatologii, toksyczność ozonu. Ostatecznie wyselekcjonowano 71 prac z 78 publikacji.
Wyniki. Na podstawie badań z ostatniego dziesięciolecia przedstawiono prace badawcze świadczące o:
• właściwościach przeciwbakteryjnych, przeciwgrzybiczych i przeciwwirusowych ozonu przy jednoczesnym braku jednomyślności autorów co do dawki i czasu trwania aplikacji,
• możliwości zastosowania ozonoterapii w stomatologii zachowawczej, endodoncji, chirurgii stomatologicznej, periodontologii oraz protetyce stomatologicznej,
• biozgodności ozonu względem ludzkich komórek nabłonkowych jamy ustnej, fibroblastów dziąsłowych i komórek przyzębia.
Clinical use of ozone in dentistry – review of the literature. Part II
Introduction. Ozone is a gas with strong oxidising properties that is universally present in nature. It has been used for medical purposes from the beginning of the XIX century. Studies carried out over the last decades have allowed for the formulation of significant medical indications for therapy with ozone/oxygen. Due to its properties ozone finds wide application as a germicidal agent that does not at the same time give rise to resistance in microorganisms, and, what is more, it works without damage to both patient and operator alike. Much evidence indicates that, in the perspective of the coming years, ozone therapy will become worthy of attention as a method of treatment used not only in medicine but also, and maybe, above all in dentistry. Aim. The aim of the study was to analyse and synthesise the knowledge until now, about the properties, applications and use of ozone in various aspects of clinical dentisryo and to accumulate and classify the results that that have been obtained up till now in studies about this subject. Materials and methods. Analysis was carried out on English-, Spanish- and Polish-speaking literature about ozone, obtained from the PubMed library database up till the year 2010 and from internet data obtained from Google Scholar™. With the aim of obtaining additional information and publications, searches were also made of internet webpages belonging to produces connected with ozone (KaVo Dental GmbH, Germany and CurOzone USA Inc.). The criteria for the search were the keywords: ozone, ozone therapy, clinical use of ozone in dentistry, toxicity of ozone. Finally, 71 studies from 78 publications were selected. Results. On the basis of studies from the last decade there were shown to exist: • antibacterial, anti-fungal and antiviral properties of ozone, together with a lack of complete agreement amongst the authors as to the dosage and duration of application, • possibilities of using ozone therapy in conservative dentistry, endodontics, oral surgery, periodontology and dental prosthetics, • biocompatibility of ozone as regards human epithelial cells of the oral mucous membrane, gingival fibroblasts, and cells of the periodontium.





